Oslo’nun yalancı baharında “Kandil Çiçekleri” koklayanlara atılan şamarın sesi “otuz beş”, “otuz beş” diye yankılanırken, yalama medyamızda, bizim ‘Açılım Gurmeleri’nin şaşkınlığını izliyoruz birkaç gündür.

Oslo’daki nişan töreninden sonra terörü ele alıp yola girdiğini sanan ve girdiği yolda Kandil Çiçekleri’nin kendisine bahşettiği kokularla seri hoş olan devletlüler aldatılmış munis koca gibi acınası hallerinin pozunu gizleyemiyorlar artık.

Bizimkilerin koklamaya kıyamadıkları Kandil Çiçekleri, yemledi, yemledi sonra avladı devleti… ‘Aslında ne oldu?’ sorusu kocaman bir boşluk gibi vatandaşın dimağını işgal ederken, devletin üst yönetimindeki Açılım Gurmelerimizin yanaklarında da yedikleri şamarın kızarıklığı olarak izah beklemektedir.

Evet, aslında ne oldu? Anlatalım efendim:

Hafızalarımızda hala tazedir sanırım. Devletimizi yönetenlerin yetki verdiği bazı görevlilerimiz Norveç’in başkenti Oslo’da PKK’nın Avrupa sorumluları ile bir yabancı devletin büyükelçisi de olmak üzere toplantılar yapmışlar, karşılıklı pazarlıklara oturmuşlar, açılım politikasının yol haritasını karşılıklı belirlemeye çalışmışlardı. Bu görüşmenin kayıtları internete düşmüştü. Bu kayıtların kim tarafından yayınlandığı falan da tartışılmıştı. Bu görüşmelerin açığa çıkmasından aylar sonra ise terör olaylarında askeri kayıplarımız art arda gelmeye başlamış ve bir infial noktasına gelinmişti. Bu olayların oluşumu Kandil ile Feyman Hüseyin grubu arasındaki çekişmeye bağlanmış, terörün bitmesini istemeyen Feyman Hüseyin grubunun bu işleri yaptığı, aslında Kandil’in barış istediği falan dillendirilmişti.

Kandil ile Feyman Hüseyin arasında bir liderlik ve rant çekişmesi olduğu ve zaman zaman bu yüzden örgüt içinde karşılıklı silahlı çatışmaların dahi yaşandığı bilinmektedir. İşte düğüm buradadır. Kandil yetkilileriyle Oslo’da görüşenler Kandil ile güvenlik güçleri arasında bir “bilgi” paylaşımı yaşamışlardır aylarca. Bu paylaşımdan her iki taraf da memnundur. Devleti yönetenler memnundur, çünkü, birkaç ay içinde verdiğimiz onca şehidin hesabı sorulmuş olacak ve kaybedilmeye başlanan itibar geri alınacaktır. Kandil memnundur, çünkü, Kandil’e muhalif Feyman Hüseyin’e bağlı silahlı güçler ağır darbeler yemektedir askeri operasyonlarda. Yani Kandil, muhalefetini güçsüzleştirerek etkisiz hale getirmiştir. Kısaca devleti yönetenlerle Kandil arasında “Al takke, ver külah” alış verişinden kandil büyük kâr elde etmiştir. Ancak bu kârla yetinmek istemeyen Kandil, bu kârın faizini de almaya niyetlenmiştir.

Feyman Hüseyin’i devleti yönetenlerle işbirliği yaparak bertaraf eden ve etkisizleştiren Kandil yönetimi, son darbeyi de devleti yönetenlere indirmiştir. Irak’ın kuzeyindeki Haftanin kampını da ziyaretten sonra katırlarına topladıkları kaçak mallarla yurda girmeye çalışan “Masum Kaçakçılar” taifesi Feyman Hüseyin grubu olarak devleti yönetenlere jurnallenmiş ve devletin operasyon yapması sağlanmıştır. Yapılan operasyonda Feyman Hüseyin ve adamları yerine otuz beş “Masum Kaçakçı” ölüverince Kandil, her iki düşmanını da zor duruma düşürmeyi başarmış, bir taş ile iki kuş indirivermiştir yere.